Afgelopen week een mooi lam op de kop getikt! Het lam heeft bij mijn zwager een mooi scharrel-leven gehad op de scharrelboerderij en om het nog persoonlijker te maken: ze heette “Jenny” :)

 

 

 

 

 

 

Het betrof een zogenaamd “Mergellands lam“. Zoals de naam al doet vermoeden komt dit lam van oorsprong uit de gebieden waar we ook mergelsteen vinden, dus zuid Limburg en de aanpalende gebieden in België. Dit ras komt steeds minder voor omdat de originele functie van het lam (zorgen voor bemesting op de arme gronden, naast vlees en wol natuurlijk) door de komst van kunstmest steeds minder van belang is geworden. Tel daarbij op dat dit ras relatief weinig vlees oplevert en de conclusie is helaas meteen duidelijk. Jammer want het vlees van dit ras is erg lekker! Voor dit mooie ras is zelfs een heuse vereniging tot behoud van het ras opgericht!

Meer informatie over dit ras kun je vinden op :

http://www.mergellandschaap.nl/

 

Nu is het uitbenen van een lam geen moeilijke klus maar zeker wel een bevredigend werkje! Dus na ongeveer 1,5 uur hobbyen met messen en zaag zag het lam er ineens heel anders en vooral hanteerbaarder uit. Alles in nette porties, waarbij ik altijd probeer de delen zo groot mogelijk te houden zodat je er later nog van alles mee kan doen.


Toch hou je altijd restjes over die je nog prima kunt verwerken tot culinaire hoogstandjes. Zo heb ik dezelfde dag nog van de botten een heerlijke fond getrokken en in kleine porties ingevroren voor later gebruik. Het snijafval en het resterende vlees op de botten is gebruikt voor een prachtige ragout die we die avond als voorgerecht hebben gegeten.

Ik kan me nu alweer verheugen op de rest van het lam. Denk bijvoorbeeld aan een Marokkaanse lamstajine, lamsfilet met rozemarijn-koffie jus of gemarineerde ribbetjes om lekker te kluiven.

Soms zijn (her)ontmoetingen met mensen die je al langer kent best verrassend!
Zo was ik onlangs bij de islamitische slager om een aantal lamsbouten te kopen. Dus werden er een paar hele lammeren uit de koeling gehaald voor de bouten.
 
Omdat het twee rammen waren vroeg ik hoe hij het liefste zijn lamstestikels klaarmaakte.
Nou, als je een Marokkaanse slager blij wilt krijgen vraag je dus naar zijn lamsballen recept.
Met een grote grijns vertelde hij dat de testikels een van zijn favoriete delen van het lam waren.
Spontaan haalde hij ze eraf en begon ze meteen schoon te maken. Ondertussen onthult hij met veel lachen en handgebaren zijn recept. Eigenlijk heel simpel en super lekker. Het recept staat in het volgende blogbericht.
 
Nu hebben veel Nederlanders niet veel met orgaanvlees hebben en nog minder met het eten van tot de verbeelding sprekende geslachtsdelen van dieren. Toch worden testikels al eeuwenlang gegeten en in vele culturen worden er bijzondere eigenschappen aan toegeschreven. Uiteraard zijn dit met name libido verhogende werkingen :) .
In Amerika en Canada is “prairie oester” of “rocky mountain oester” de naam van delicatessen gemaakt met testikels van stieren, zwijnen of schapen. In sommige gedeelten van Griekenland dragen mannen gedroogde schapenkloten om hun nek om hun vruchtbaarheid naar een maximum te stuwen en vooral te tonen. In Frankrijk en Spanje gelden lamsballen nog steeds als een verrukkelijke delicatesse en in Noord Afrikaanse landen is het een hele eer als je één van de twee ballen krijgt!
 
Kortom: zet je schroom opzij en haal eens een paar ballen bij de (Islamitische) slager en verras je culinaire vrienden!